„Mój 8 letni syn miał problemy z wyrażaniem swoich emocji, a przed snem zaczynał być przybity. Używa dzienniczka od 10 dni i zasypia dużo spokojniejszy. A dziś po raz pierwszy po przegranym meczu otwarcie powiedział co czuje, zamiast siedzieć ze zwieszoną głową i zaciśniętymi pięściami. ”

Monika, mama Bartka 8

“…. I codziennie pościelane łóżko bez przypominania. To wprost niewiarygodne!”

Joanna, mama Zuzi 6

“Najpiękniejsze słowa Natalii przed snem: „Mamo, jestem szczęśliwa, wiesz?”

Kasia, mama Natalii, 10

Wszystko zaczęło się od wieczornego Czasu Specjalnego, który spędzałam z najstarszym synem Andrzejem (teraz lat 8, wtedy 5). Czas Specjalny to jedna z flagowych technik Pozytywnej Dyscypliny, której Edukatorką zostałam ponad 3 lata temu, a która obecna jest w naszym rodzinnym życiu od ponad 6 lat. Siadaliśmy wieczorami na kwadrans i razem spędzaliśmy czas rysując, grając, bawiąc się, ćwicząc uważność i rozmawiając. Podsumowując dzień. Wspominaliśmy dobre momenty i te dostarczające wyzwań. Planowaliśmy miłe rzeczy na kolejny dzień.

Nazwałam to Pozytywnym Podsumowaniem Dnia. Dzięki niemu Andrzej zasypiał spokojny i wyciszony. Gdy Andrzej dorósł Czas Specjalny zmienił swój charakter – był dłuższy (godzina, nawet dwie) i miał miejsce raz w tygodniu. Jednocześnie dorosło młodsze rodzeństwo Andrzeja: Jan i Anna (obecnie 5 i 3 lata) z zapotrzebowaniem na swój codzienny wieczorny Czas Specjalny z rodzicem. Jako rodzice trójki nie mieliśmy już tyle czasu, aby codziennie doświadczać Pozytywnego Podsumowania Dnia z Andrzejem. A on zasypiał smutny.

Zaczęłam więc zapisywać mu pytania (te same, które teraz znalazły się w dzienniczku) na kartce i zostawiać je do uzupełnienia przy łóżku. Po pewnym czasie zaczęłam też dopisywać pamiętane cytaty, a później wyszukiwać nowe w sieci. Wymyślałam zadania Potem spisałam je na komputerze i drukowałam, aby było szybciej. Tak powstało mnóstwo kart prototypowych Pozytywnego Dzienniczka.

Będąc Edukatorem Pozytywnej Dyscypliny podczas warsztatów dla rodziców, omawiając technikę Czasu Specjalnego wspominałam o tym, jak stworzyliśmy w domu praktykę Pozytywnego Podsumowania Dnia. Wtedy powstał pomysł zebrania kart i wydania ich w postaci książkowej dzienniczka. Pozytywnego Dzienniczka. I tak oto trafia on do Waszych rąk.